شوخ طبعي

فایل
تعداد صفحات
65
نویسنده
تاریخ انتشار
۸ فروردین ۱۳۹۸
دسته بندی
تعداد بازدید
21 بازدید
۶,۵۰۰ تومان
افزودن به سبد خرید
  خرید این محصول

تعريف شوخ طبعي:

به نظر مي‌رسد شوخ طبعي احساسي باشد كه با گرايشهاي روان شناختي خاصي از قبيل احساس سلامت و شادي روان، صرف نظر از نوع جنسيت رابطه داشته باشد. فوجيتا و همكاران (۱۹۹۶)، در پي يافته‌هاي تحقيقي خود اشاره مي‌كنند كه آنچه شادي موفقيت فعلي را تعيين مي‌كند بيشتر وقايع اخير زندگي است تا وقايع دور، به عبارت ديگر اتفاقات،‌ حوادث و فرصتهاي شادي بخش در زندگي هم براي مردان و هم براي زنان مي‌تواند به يك اندازه در احساس شوخ طبعي آنها مؤثر باشد (مولوي و قرايي، ۱۳۸۲).

در تعريف مشخص تري كه از شوخ طبعي آمده شوخي حالتي مثبت در ذهن است و موقعي ايجاد مي‌شود كه فردي موضوعي ناهمخوان غير منتظره و يا سرگرم كننده را بگويد و يا انجام دهد. يا اينكه براي برخي افراد به دلايل

 

 

 

ديگري اتفاقي مي‌افتد و مردم مي‌خندند (آرگايل و همكاران‏، به نقل از كلانتري، ۱۳۸۳).

 

 

 

 

سبكهاي شوخ طبعي:

شامل چهار سبك هستند:

۱- سبك ارتقاءدهنده خود: شوخي‌هايي كه با آنها شخص خود را بزرگ مي‌كند بدون اينكه موجب آزار ديگران شود.

۲- سبك پيونددهنده: شوخي‌هايي كه باعث استحكام رابطه فردي مي‌شوند.

۳- سبك پرخاشگرانه: شوخي‌هايي كه ضمن بالا بودن روحيه فرد موجب تحقير ديگري مي‌شوند.

۴- سبك متناقض يا ضرر به خود: شوخي‌هايي كه در آن فرد به قيمت متضرر شدن خود موجب تقويت روابط مي‌شود (حيدري، ۱۳۸۲).

 

«شوخي در حيوانات»

نكته مورد توجه اين است كه يك منشأ غريزي درباره شوخي وجود دارد كه نقش عوامل زيستي را تأييد مي‌كند. گربه‌ها، سگها و بسياري ديگر از حيوانات به ويژه كوچكترها بازي مي‌كنند و اين كار معمولاً فعاليتي اجتماعي است. باور عمومي اين است كه اين كار براي تمرين مهارتهايي از قبيل مبارزه است كه بعداً اهميت خواهد داشت. بازي اغلب با علائم اجتماعي همراه است، مانند «بازي چهره» در شمپانزه كه نشانگر تعقيب يا حمله‌اي خطرناك نيست. معهذا، اين رفتار فقط در ميمونها كه تماس زيادي با انسانها دارند و علائم تكلمي كه برخي مواقع شباهت زيادي با شوخي دارد را مي‌توان در آنها مشاهده كرد. واشو[۱] از علامتي براي «خنده» براي دعوا كردن، تعقيب كردن و دالي[۲] استفاده كرد. او يك بار مسواك را به عنوان شانه به كار برد.

كوكو[۳] نيز لطيفه‌هايي را درست كرد، او به جاي گذاشتن انگشت روي دهان، انگشتش را روي گوشش گذاشت و با اين روش نشانه‌اي از نوشيدن را نشان داد.

او دوست داشت آزمايشگر را با دادن يك سري علائم بخنداند. او حالت انسانها را نگاه مي‌كرد و به طور آشكاري منتظر وقوع يك پاسخ مثبت بود مك كي، ۱۹۷۹، به نقل از آرگايل، ۱۹۹۰).

شمپانزه‌هاي جوان نيز همديگر را مي‌خنداندند (وان هوف و همكاران ۱۹۷۲).

آيا حيوانات مي‌خندند؟ وان هوف (۱۹۷۲) حالتهاي چهرة نخستي‌هاي[۴] مختلف غير انسان را مورد مطالعه قرار داد و نتيجه گرفت كه دو منشأ احتمالي براي تبسم و خنده وجود دارد. او تصور مي‌كرد كه تبسم از چهره دهان بسته آرام[۵] و شكلك و خنده از چهره دهان باز و آرام[۶] ايجاد مي‌شود كه بعداً آن را به عنوان بازي چهره[۷] نامگذاري كرد. چهره دهان باز با تنفس سريع همراه مي‌شود كه ممكن است باعث خنده‌اي مشابه خنده در انسانها شود. زمينة اجتماعي اين دو حالت چهره كاملاً متفاوت است. چهره دهان بسته به عنوان علامتي براي تسلي و تسكين مورد استفاده قرار مي‌گيرد و اغلب بعد از پرخاشگري ساير حيوانات انجام مي‌شود و چهره دهان باز به عنوان علامتي براي بازي مورد استفاده قرار مي‌گيرد كه دوستان را هدف خود قرار مي‌دهد و عملي متقابل است. معهذا، معني چهره با دهان بسته از نخستيهاي رده پايين تكامل پيدا كرده است. در انواع پست‌ترين حالت نوعي تسلي خاطر و تسليم پذيري محسوب مي‌شود.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]– primates

[۵]– silent bared teeth face

[۶]– relaxed open – mounthface

[۷]– bonding

مطالعه بیشتر

   راهنمای خرید:
  • لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.