جغرافیای افغانستان

فایل
تعداد صفحات
31
نویسنده
تاریخ انتشار
17 سپتامبر 2019
دسته بندی
تعداد بازدید
32 بازدید
۳,۱۰۰ تومان
افزودن به سبد خرید
  خرید این محصول

جغرافیای افغانستان

فهرست :

مقدمه………………………………………………………………………………………………………………۱

چکیده…………………………………………………………………………………………………………..۲

موقعیت……………………………………………………………………………………………………….۷

جهيل های افغانستان………………………………………………………………………………….۱۰

منابع طبیعی…………………………………………………………………………………………….۱۲

جغرافیای انسانی……………………………………………………………………………………………..۱۳

۳۴ ولایت افغانستان…………………………………………………………………………………………۱۴

خطرات طبیعی……………………………………………………………………………………………….۱۷

وضعیت سنی……………………………………………………………………………………………….۱۷

پرجمعیت‏ترین‏ شهرها……………………………………………………………………………………..۱۹

دین‌ها و مذاهب………………………………………………………………………………………………۲۰

سواد……………………………………………………………………………………………………….۲۳

زبان و خط……………………………………………………………………………………………….۲۵

مشاهیر فرهنگی……………………………………………………………………………………………..۲۵

آموزش و پرورش……………………………………………………………………………………….۲۶

اقتصاد……………………………………………………………………………………………………….۲۷

رابطه با همسایه ها…………………………………………………………………………………….۲۸

منابع……………………………………………………………………………………………………….۳۰

 

جغرافياي طبيعي افغانستان

مقدمه :

جغرافیای طبیعی افغانستان افغانستان، در جنوب غربی آسیا یبن ۲۹ درجه و ۲۲ دقیقه و ۵۳ ثانیه و ۳۸ درجه و ۲۹ دقیقه و ۲۷ ثانیه عرض البلد شمالی و بین ۶۰ درجه و ۲۸ دقیقه و ۴۱ ثانیه و ۴۷ درجه و ۵۱ دقیقه و ۴۷ ثانیه طول البلد شمالی واقع شده است. مساحت این کشور ۶۵۰۰۰۰ کیلومتر بوده و حداکثر طول آن از شرقی‏ترین نقطه تا غربی‏ترین نقطه جنوبی آن ۹۱۲ کیلومتر است و این کشور محاط به مناطق خشک بوده، به دریا متصل نمی‏باشد، نزدیک ترین بندر دریایی به آن، بندر کراچی با فاصله ۷۲۷ میل می‏‏باشد. این کشور در شمال پیوسته است به کشورهای تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان و از طرف غرب به کشور جمهوری اسلامی ایران و از شرق و جنوب به کشور پاکستان و از طرف شمال شرقی به ولایت سین کیانگ چین. افغانستان کشور کوهستانی و نسبتاً خشک است. مرتفع‏ترین و معروف‏ترین رشته کوه‏های آن عبارت‏اند از: هندوکش، بابا، سلیمان، سفید کوه و سیاه کوه. مرتفع‏ترین قله کوه‏های آن، «نوشاخ» با ارتفاع ۷۴۸۵ متر در رشته کوه هندوکش شرقی می‏باشد و … میزان بارندگی در این کشور کم است و مهمترین رودهای آن عبارتند از: آمودریا، رود کابل، هریرود، رود هلمند و رود مرغاب و طویل‏تری رودهایش، آمودریا (۲۶۲۰کیلومتر)، هیرمند (۱۴۰۰کیلومتر)، هریرود(۱۲۳۰ کیلومتر) اکثر این رودخانه‏ها ناشی از برف‏های زیادی است که در زمستان در نقاط مرتفع‏ می‏بارد و در بهار و تابستان به تدریج آب می‏شود. آب و هوایش متغیر و در بسیاریی از نقاط زمستان بسیار سرد و طولانی (حدود شش ماه)و در برخی نقاط تابستان خیلی گرم و سوزان می‏باشد. اما در عین حال جلگه‏ها و دره‏های فراوان دارای خاک و آب‏ و هوای مساعد، نزی در آن نهفته است که برای کشاورزی و دامداری بسیار مناسب می‏باشند. حدود ۰۱/۰ خاک آن را جنگل‏ها پوشانده است. تقسیمات اداری از سال (۱۷۷۳) به بعد درست از زمانی که تیمور شاه کابل را پایتخت خود قرار داد. آن «شهر» همیشه مرکز پادشاهی افغانستان بوده است. شاهزادگان ولایت را کم و بیش خودمختاری داده بودند. مهم‏ترین ولایات تحت کنترل شاهزادگان و امیران، کابل، قندهار، هرات، ترکستان افغانستان، قطغن و بدخشان بودند.

 

 

چکیده :

امیر عبدالرحمن خان ۱۹۰۱ـ۱۸۸۰ که از سوی بریتانیا به عنوان امیر کابل و حواشی آن به رسمیت شناخته شد دامنه قلمرو سلطنتی‏اش را به ولایات هرات، ترکستان افغانستان، هزاره‏جات، نورستان و بدخشان گسترش داده بود. در زمان نادرشاه «۳۳ـ۱۹۲۱» افغانستان به پنج ایالت اصلی و یا عمده و چهار ایالت فرعی تقسیم گردید. بعد از حکومت مشروطه و تصویب قانون اساسی در سال ۱۹۶۴ افغانستان به ۲۶ ولایت تقسیم شده که هر کدام به دلیل اهمیت و چگونگی انکشاف آن به گروه‏های یک، دو و سه تقسیم گردیده بودند. کابل، غزنی، گردیز، جلال‏آباد، مزار شریف، هرات و قندهار جزء مراکز درجه یک ولایات در تقسیمات کشوری قرار گرفتند. هر کدام از این ولایات به وسیله فرمانداری «والی»، اداره می‏شد که در برابر وزارت داخله در کابل مسئولیت داشتند. مضافاً این که نماینده‏هایی در هر ولایت وجود داشت که روند اجرایی کار را مستقیماً به کابل گذارش می‏دادند. هر ولایتی دارای چندین «ولسوالی» بود که به وسیله مسئولی به نام «ولسوال» اداره می‏شدند و ولسوالی‏ها در برابر «والی» مسئولیت داشته و می‏بایست گزارش کار را به آنها می‏دادند، البته هر ولسوال امکان داشت چندین علاقه‏داری را نیز اداره کند. علاقه‏داری‏ها در روستاهای مهم مستقر و در قبال ولسوالی‏ها مسئولیت مستقیم داشتند، علاقه‏داری‏ها به تناسب جمعیت آنان به چهار گروه تقسیم می‏شدند. در سال ۱۹۷۰ افغانستان به ۲۶ ولایت شش ولسوالی بزرگ «لوی ولسوالی» ۱۷۵ ولسوالی و ۱۱۸ علاقه‏داری تقسیم شده بودند؛ در حال حاضر افغانستان دارای ۳۴ ولایت می باشد . واحدهای کوچک روستایی به وسیله رئیس روستا که معروف به «قریه‏دار» ملک، و ارباب بود اداره می‏شد. آنها نقش رابط را بین روستا و رئیس بخش «علاقه‏دار» داشتند. اما شهرها به نواحی مختلف تقسیم می‏شدند. جغرافیای

مطالعه بیشتر

   راهنمای خرید:
  • لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.